Geef je zeilmaat een abonnement en ontvang zelf een cadeau

Geef je zeilmaat een abonnement
en ontvang zelf een cadeau

Zeekoorts

Beroepsschippers over het leven op zee

Dit artikel is gepubliceerd in

In de nieuwe serie Zeekoorts interviewt Peter Fokkens mensen die zeilen voor hun beroep. Ini Golbach bijvoorbeeld houdt van afwisseling en is zowel freelance kapitein en schipper. Ze vaart op de oceaan en op het IJsselmeer. Lijdt zij aan Zeekoorts? ‘Het leven aan land vind ik ook erg de moeite waard.’

De zee roept
‘Ik heb niet zo’n zeekoorts dat ik altijd maar op zee moet zijn, helemaal niet. Ik vind het heerlijk om naar zee te gaan, het is altijd weer een avontuur om het zeegat uit te zeilen, maar het is niet het enige waarnaar ik verlang. Wat mij trekt aan het op zee zijn is dat je alleen maar bezig bent met het hier en nu en de ele- menten om je heen. De gewone wereld valt dan weg. Dat is al zo als ik het IJsselmeer op ga, maar op zee is dat nog veel sterker.

De eerste keer dat ik een oceaanoversteek ging maken dacht ik dat ik het misschien wel saai zou vinden, maar dat vond ik helemaal niet. Ik vond dat “tijdloze” heel fijn, dat bij de dag leven. De bestemming is zo ver weg, daar denk je helemaal niet aan. Pas binnen een paar honderd mijl van de kust ga je weer met de toekomst bezig. Maar de tijd daaraan voorafgaand ben je op je schip. Met de beman- ning, de stemming, de sfeer, met de leuke en de minder leuke dingen.

Maar ik zou niet continu op zee willen zitten; het leven aan land, met mijn familie en vrien- den en met mijn man Cees vind ik ook heel erg de moeite waard. Daarom heb ik er ook nooit voor gekozen om alléén maar op zee te varen. Het zeilen in bijvoorbeeld Friesland vind ik net zo leuk. Komend seizoen ligt op zee door corona nog alles stil, dus stort ik me nu op binnen, maar ik hou van afwisseling. Daarom past het freelancen goed bij mij.’

Vrijheid
‘Veel collega’s roemen de vrijheid als je ze vraagt naar hun varende bestaan. Bij mij komt dat niet als eerste op. Dat tijdloze waar ik het over had is voor mij niet synoniem met vrijheid, tenminste niet het soort vrijheid dat zo vaak aan het zeilende bestaan gekoppeld wordt. De wereld buiten het varen is wel even heel ver weg, dat geeft wel afstand, maar op een schip ben je toch aan alles gebonden; je kan er niet af. Voor mij is vrijheid dat ik kan kiezen of ik wel of niet vaar. Inmiddels heb ik genoeg contacten waardoor ik ja of nee kan zeggen tegen een tocht; er blijft genoeg over; dat geeft mij vrijheid. Daar heb ik wel hard voor moeten werken, dat heb je niet vanaf het begin, maar als je niet ergens vast in dienst bent heb je keus.

Op zee ben je niet altijd vrij. Als het stormt heb je gewoon je handen vol, dan valt er weinig te kiezen en ben je pas blij als je het doorstaan hebt. Als je bezig bent is er hooguit een span- ning, een alertheid voor wat er misschien kan gebeuren, maar dat is geen gevoel dat me beheerst. Ik handel dan vooral en daar ben ik mee bezig. Janis Joplin zingt: ‘Freedom is just another word for nothing left to lose.’ Maar wat is dan je vrijheid? Je kan wel naar zee gaan en steeds maar onderweg zijn, maar wat is dan je leven? Zonder relaties, zonder vrienden die je thuis vindt. Dat is een eenzaam soort vrijheid. In maanden op en maanden af heb ik geen zin, dat is me dan juist te weinig vrijheid. Er zijn schepen waarop je zes weken op, zes weken af vaart, zoals de Stad Amsterdam of de Europa. Dat is mij te lang. Ik kies voor de vrijheid van de afwisseling.’

 

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Spiegel der Zeilvaart 07/2021

Spiegel der Zeilvaart 07/2021

Bestel en lees verder ›

© Spiegel der Zeilvaart 2021 | Privacybeleid | Voorwaarden | KVK: 56569599 | BTW: NL001796638837 | Bank: NL54RABO 0326 3406 45

Ontwerp en onderhoud door MKB Watersport