We hebben afgesproken in de Blauwe Slenk bij de BS 5, maar we ontwaren de karakteristieke schoener al veel eerder. De crèmekleurige zeilen met smalle baantjes vallen op tussen de witte en bruine zeilen van de tjalken en klippers op het Wad. De zeilen van de Quadra lijken op zeilen van oud, Egyptisch katoen. Ook de kleur van de romp springt meteen in het oog, zodra die maar een beetje zichtbaar wordt boven de horizon: Eau de Nil. Of de Nijl er zo uitziet, dat zou ik niet weten, maar de schoener is door deze lichtgroene kleur een onmiskenbare frisse verschijning op het water geworden.
Nooit gevaren
Achter het levensgrote stuurwiel herken ik André Hanzens en in de kuip zijn vrouw Eve- lien, de eigenaren van de Quadra. En hoewel de schoener er nagelnieuw uitziet is hij niet de eerste eigenaar. Die eerste eigenaar liet het schip bouwen naar de tekeningen van de Lelanta II van de bekende Amerikaanse schoenergoeroe John Alden, maar verkocht het toen het casco klaar was. De tweede eigenaar wilde er een motorsailer van maken, kortte het schip in door de kont eraf te snijden en door de kiel er grotendeels onderuit te halen. In 2012 kwam het casco in handen van een Nederlander, die het weer als zeilschip wilde opbouwen.
Het bleef bij plannen en in 2020 kochten André en Evelien dit klassieke ontwerp om het volgens het plan van de Lelanta II tot leven te brengen. In vijf jaar tijd maakten ze van een schip in ontluis- terende staat een green queen, een groene koningin van de zee.
‘Ik heb lang bij SRF in Harlingen gewerkt,’ zegt André Hanzens. ‘Samen met oprichter Lex Tichelaar (zie SdZ 2025.3) knapte ik in Leeuwarden al schepen op en verhuisde ik later mee naar Harlingen. In 2012 kwam de schoener bij SRF en de Nederlandse eigenaar deed er niets mee. Ik vond het een mooi schip en heb hem een paar keer gebeld met de vraag of hij het niet wilde verkopen. In 2020 belde ik nog een keer en ik vroeg: “Wanneer ben je voor het laatst aan boord geweest?” Dat was vijf jaar geleden en toen hij weer kwam kijken, schrok hij zich rot. Er stond water in het schip, de afdekplaten over de luiken waren deels weggewaaid en overal zaten roest en groene aanslag. Het schip zag er niet uit en ik bood de oud-ijzerprijs.’
