‘Welkom!’, klinkt een vriendelijke vrouwenstem achter ons. We zijn net op het drijvende steigertje gesprongen van de haven van Niehove. Onze boot ligt vol takken en elzenkatjes van de bomen die over deze doodlopende sloot heen groeien. ‘Het zal wel even geleden zijn dat hier een boot zeilend is binnengekomen,’ zegt Arend grinnikend. Dat kan heel goed kloppen, want op het slingerende Niehoofsterdiep hebben we tot twee keer toe de mast moeten strijken voor een vaste brug. Toch kent het voormalige eilanddorp Niehove een lange nautische geschiedenis. Ooit spoelde de zee langs de zuidkant van het dorp en daar was lang geleden ook een haven. Niehove lag op de hoogste en grootste wierde of terp van Humsterland en het dreef actief handel met de stad Groningen. Eeuwenlang verliep al het transport over water. Dus ontelbare zeilende schepen moeten Niehove hebben aangelopen.
Roeien
Vandaag proberen we of de oude route naar het dorpje Niehove nog bevaarbaar is. Arend Lambrechtsen is een groot liefhebber van natuurlijk varen en zijn zelfontworpen one-off Sally Lightfoot is een ideale raid-boat. ‘Door de spitse kont is deze boot perfect voor het roeien. Ze is licht en steekt heel ondiep. Met vijftien centimeter kunnen we al varen,’ legt Arend uit. ‘Maar voor hard zeilen is een double-ender minder geschikt. Na het bereiken van de rompsnelheid van ongeveer zeven knopen, gaat de romp niet glijden. Met een platte spiegel lukt wel, dan kun je al snel half-planeren.’ Sally Lightfoot heeft een gaffeltuig met een typisch Hollandse staande gaffel. De mast is eenvoudig verstaagd en daardoor makkelijk te strijken. Arend: ‘Voor dit soort tochten zou een loggerzeil wel een stuk praktischer zijn, dan hijs je het hele zeil met een enkele val.’
Voorste roeier
Voorin de boot heeft Tijn zijn domein. Tijn is de neef van Arend en de twee zeilen al sinds hun jeugd samen. Ze vullen elkaar meestal naadloos aan. Terwijl schipper Arend het grootzeil hijst, houdt voorste roeier Tijn met de roeiriemen de boot netjes in de wind. En zodra Sally Lightfoot iets aan snelheid dreigt te verliezen in een luwte heeft Tijn de riemen al in het water. Gedurende de dag valt op dat deze twee neven het tempo er goed in houden, maar aan boord jagen ze elkaar niet op.
De andere roeidoft is op de ingebouwde houten bak in het midden van de boot, het is een slimme combinatie van zowel doft, zwaardkast en mastvoet, alsook opslag voor het gereedschap en de zeiltassen.
Arend is een fervent roeier, hij roeit bijna dagelijks rond zijn woonplaats in Friesland. Tijn ook, hij vertelt trots dat zijn roeivereniging net de oude Holland Acht-boot heeft bemachtigd. Op Sally Lightfoot zien we de roei-achtergrond terug in de vierkante, dichte dollen waar de riemen niet uit kunnen schieten. Dit is gangbaar voor sportroeiboten.
