David en Marlies de Vries zijn ervaren zeilers die al bijna 20 jaar met de Coninckskint varen. Dit door Kroes in Kampen gebouwde jacht maakte met het stel aan boord regelmatig lange tochten naar onder meer Zuid-Engeland. Langzaam groeide echter de behoefte aan een groter schip dan dit 9,50 meter lange jacht. Liefst wel met dezelfde positieve vaareigenschappen, maar met meer ruimte en een paar verbeteringen, die Marlies en David dankzij alle opgedane ervaringen in hun hoofd hadden. Als zoiets niet bestaat, dan is de keuze snel gemaakt: dan bouw je zo’n boot gewoon zelf!
David begint: ‘Ik was veertig. Ik heb een prima baan bij het Waterschap, maar was aan een nieuwe uitdaging toe. Marlies zei: “Je wilde toch nog een keer die boot bouwen? We zijn nu allebei veertig en als je dat pas op je vijftigste gaat bedenken, ga ik er niet meer in mee. Dus het moet nu gebeuren.” Ik werd dus een beetje onder druk gezet om er een keer serieus over na te denken. Bij de gemeente heb ik uitgezocht wat je vergunningsvrij mag bouwen in je eigen tuin. Ik heb een mooie tekening gemaakt en dat ingeleverd. Dat werd goedgekeurd en zo kon het plannen beginnen!’
Proefstuk
David was overigens niet helemaal groen als het om botenbouw ging: ‘Ik had al eens ingrijpende reparaties uitgevoerd aan mijn boten, maar een compleet nieuw schip bouwen, dat is iets anders. Voorafgaand aan ons definitieve besluit bouwde ik als proefstuk een Twaalfvoetsjol. Nico Bakker, die voorheen de werfbaas van Kroes was, zei dat daarin veel vaardigheden zitten die van pas komen bij de bouw van een grote boot.’
In 2015 was de kogel door de kerk en kon begonnen worden aan het grote project. David en Marlies hadden al bedacht dat het in hun tuin moest gaan gebeuren. Op die manier sloten ze de noodzaak uit om langdurig een hal te huren. Maar ze zagen vooral winst in het niet-gebonden zijn aan reistijden. ‘Na drie maanden merkten we al dat dit de juiste beslissing was geweest. Als we steeds in een auto hadden moeten stappen om ergens verderop aan de slag te gaan, dan was het nooit wat geworden.’
David had een plan gemaakt hoe hij de tuin wilde indelen. ‘Ik heb Stelcon-platen besteld en een put uitgegraven waar de kiel in zou komen te staan. Zo werd de bouwhoogte beperkt en dat scheelde ontzettend veel bij het in- en uitstappen. Tegelijk bleven we zo binnen de toegestane hoogtematen van wat in de tuin mocht.’
