‘Varende in de Forlandsundet ter hoogte van St. Johnsfjorden zit ik nu in de roef te schrijven. Buiten is het 6 graden met lichte regen en lage bewolking; zeer grijs. We varen op de motor van Trygghamna (Safe Harbour) in Isfjorden naar Ny-Alesund in Kongsfjorden, ongeveer 80 zeemijl. Van de twee maanden dat we Svalbards wateren bevaren – Svalbard is de naam van de hele archipel, terwijl het hoofdeiland Spitsbergen heet – hebben we, meestal vanwege gebrek aan wind, welgeteld twee dagen gezeild. De gletsjers glijden aan ons voorbij en het begint bijna gewoon te worden om in dit gebied te varen. Maar op het log staan inmiddels 3000 geklokte mijlen vanaf het vertrek uit Nederland.
Willem Barentsz ontdekte in juni 1596 de noordwestkust van wat hij Spitsbergen noemde. Alles aan deze eilandengroep is woest en onherbergzaam. Aan land is het gevaarlijk vanwege op mensen jagende ijsberen. Het voelt dan ook zeer unheimisch om te bedenken dat je als prooi gezien wordt; zeker voor een jager zoals ik. Alleen gewapend met seinpistool en grootkaliber geweer kan je hier de wal op, en zelfs dan is het spannend: achter elke rots of in elk greppeltje kan een beer op de loer liggen, klaar om je te bespringen. Ook kan het gevaar vanaf het water komen. IJsberen zijn heel goede zwemmers, en ze kunnen dus tussen jou en je rubberboot op het landingspunt komen. Dan ben je werkelijk de sjaak…
We varen met een gids aan boord die normaal op cruise-schepen werkt als leidinggevende van het gidsenteam; een bijzonder mens met heel veel kennis van de flora en fauna van Svalbard. Ik leer veel van hem en het wordt me duidelijk hoe zorgvuldig je hier met alles moet omgaan. Wanneer je in deze omgeving je aandacht verliest en fouten gaat maken, kan het makkelijk iemands leven kosten. Aan land moet je bijna ogen in je achterhoofd hebben. We volgen een hele procedure als we als groep aan wal gaan: eerst vaart de bootsman met de rubberboot langs de wal heen en weer, zeker twee mijl de ene kant op en dan nog twee mijl de andere kant uit, alvorens we met z’n zessen in de rubberboot gaan.
